historie.html

Historie van de boerderij


Piet zonder schoorsteen was de bijnaam van Pieter Fronik geboren in 1885. In 1914 is hij van Woerden naar Zaandam verhuisd. Op het Haaldersbroek huurde hij van een winkelier een huisje voor f 1,50 per week. In de woonkamer maakte hij de kachel aan en toen de huisbaas zondagsmorgens uit de kerk kwam en het winkeltje binnen stapte stond dit blauw van de rook. Door zijn geroep van brand, brand kwam heel Haaldersbroek in rep en roer, wat bleek de schoorsteen in de huiskamer was afgebroken tot vlak boven het kamerplafond, promp kreeg hij de volgende morgen bij de rijstpellerij Fenix, waar hij werkte, de bijnaam Piet Zonder Schoorsteen. Later woonde Fronik nog in de boerderij aan het einde van de Gassteeg ( nu de Vincent van Goghweg ) en aan de Westzanerdijk ( bij iedereen nu bekend als de Fronik boerderij ).
Bron Gemeente archief.


boerderij Gassteeg ong.1915

boerderij Westzanerdijk 2010


De toegang naar de boerderij rond 1950. Kobus Fronik is de brug aan het sneeuwvrij maken. Zoals op de achtergrond is te zien was er alleen nog weiland en was er op het land ook al een schaatsbaantje voor de buurtkinderen.

De onofficiële kinderboerderij Westerwindpad
‘Eigenlijk een beetje uit de hand gelopen’

“Ouderen uit de buurt die even kunnen uitrusten op de bankjes die we neergezet hebben, moeders met kinderen, fietsers, deelnemers aan de inburgeringcursus van het Regio College, opa’s en oma’s met hun kleinkinderen. Er komt hier van alles aan”, vertelt Kees Heijn.Hij runt, samen met zijn buurvrouw Linda, de ‘onofficiële’ kinderboerderij aan het Westerwindpad.Eigenlijk is het een beetje uit de hand gelopen, vertelt Kees. Het begon allemaal met één geit. “Boer Fronik, die hier boerde, werd ziek, zo’n vijf jaar geleden. Ik kwam al jaren bij hem over de vloer en beloofde hem zijn koe te verzorgen en het gras kort te houden. Dat vond hij belangrijk. ‘Als je gras maar kort is!’, zei hij altijd. Dus schaften we een geit aan, dat werden er al snel twee, en dat werden er…” Kees en Linda zorgden, vrijwillig en belangeloos, voor de dieren en voor de boerderij. Boer Fronik belandde in een verzorgingstehuis en overleed enkele jaren later. Ondertussen groeide en groeide de levende have op de boerderij. Inmiddels bestaat de veestapel uit ezels, varkens, pony’s, geiten, verschillende soorten kippen en eenden,pauwen en konijnen. “De oudste van het stel is ezel Kobus,vernoemd naar de boer. En dan komt het hangbuikzwijn Willem, vernoemd naar zijn broer.” De dieren lopen allemaal door elkaar heen op het erf. “Dat is voor ons een voorwaarde, niet allemaal apart in hokjes. Er wordt altijd gezegd dat ezels en varkens samen niet voegen. Maar bij ons gaat het goed. Alhoewel Kobus altijd de baas blijft!’ vertelt Linda. Een deel van de dieren is gebracht door buurtbewoners, omdat de zorg voor het beest toch zwaarder of moeilijker was dan voorzien. Van konijnen tot een pony. “Gelukkig hebben wij de ruimte om ze op te vangen.” De onofficiële kinderboerderij is een belangrijke ontmoetingsplek in de buurt, vertellen Kees en Linda.Buurtbewoners van alle leeftijden,maar ook hele schoolklassen komen langs. “En”, vertelt Linda, “het fietspad brengt ook veel bezoekers. Fietsers stappen bijna allemaal af om een kijkje te nemen.” Het is ook een bijzondere plek: een beetje een ratjetoe van schuren, sfeervol, soms wat geïmproviseerd hersteld. “Ik had glas-in-loodramen over en geen hout, dus toen heb ik die maar gebruikt voor het repareren van de stal,” zegt Kees. In een bijgebouw hebben Linda en Kees een klein museumpje over de geschiedenis van de boerderij ingericht. In de hoek staat een televisiescherm. Kees: “We hebben kerkuilen in de stal, en die hadden dit voorjaar jongen. Met een infraroodcamera konden we ze volgen, heel bijzonder!” Het was na het overlijden van boerFronik even de vraag wat er met de boerderij en het land zou gaan gebeuren.De gemeente had de grond ten tijde van de bouw van Westerwatering van de Froniks gekocht. Na de dood van de laatste bewoner zou de gemeente het land in gebruik nemen. Maar dat is tot op heden niet gebeurd en zijn er afspraken dat het niet op korte termijn zal gebeuren. Tot die tijd blijven Kees en Linda hun dieren met veel liefde en plezier verzorgen.Inmiddels worden Kees en Linda financieel ondersteund. Ze kunnen gebruik maken van vouchergelden vanuit de gemeente: de belangenvereniging Westzanerdijk hebben voor hen een bewonersvoucher* aangevraagd omdat de boerderij zo’n belangrijke buurtfunctie heeft.

* Bewonersvouchers is geld voor bewonersinitiatieven in de Zaanse wijken. Heeft u een goed idee dat de buurt ten goede komt? Neem contact op met de wijkmanager voor meer informatie.


Kees en Linda

Bron: Wijkkrant Nieuw West
4 november 2009

joomla analytics